Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Tα Χριστούγεννα μας αλλιώς

Καλημέρα σε όλους,

Το Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 6 το απόγευμα, η parallaxi κάνει στην Αποθήκη Δ μία προσπάθεια να γίνουν τα Χριστούγεννα των συνανθρώπων μας αλλιώς...

Με την βοήθεια όλων σας συγκεντρώνουμε τρόφιμα, φάρμακα, παιχνίδια, παιδικά βιβλία και άλλα είδη πρώτης ανάγκης και βοηθάμε τους Γιατρούς του Κόσμου, την Άρσις και το δημοτικό βρεφοκομείο Άγιος Στυλιανός ενώ παράλληλα η Αποθήκη αλλάζει όψη με χριστουγεννιάτικη διακόσμηση και γεμίζει με γιορτινούς ήχους και πολλές άλλες δραστηριότητες.

Σε μια πολύ δύσκολη χρονιά για όλους μας δεν πρέπει να μείνουμε αμέτοχοι στις βασικές ανάγκες κάποιων συνανθρώπων μας.. Υπάρχουν ιδρύματα που χρειάζονται περισσότερο από πότε, την βοήθεια μας προκείμενου και αυτά με την σειρά τους να βοηθήσουν τους ανθρώπους που έχουν πραγματική ανάγκη... Μην μείνετε αμέτοχοι... Μην πείτε δεν βαριέσαι.. Προσπαθήστε να συμμετέχετε ο καθένας με τον τρόπο του ,με τις δυνάμεις του σε αυτήν την προσπάθεια...Ο καθένας μας μπορεί και πρέπει να βοηθήσει...

Γι αυτό το λόγο σας παρακαλώ διαδώστε την προσπάθεια στο φιλικό σας περιβάλλον, στον εργασιακό σας χώρο, στην οικογένεια σας... Μαζέψτε ότι μπορείτε είτε μεμονωμένα είτε σαν εταιρία και ελάτε και εσείς να συμβάλλετε σε αυτήν την προσπάθεια μας..

Και η παραμικρή συνεισφορά είναι πολύτιμη. Σημασία δεν έχει η ποσότητα .. Σημασία έχει η συμμέτοχη... Γιατί ο κόσμος δεν αλλάζει μόνος του.. Ο κόσμος αλλάζει μόνον αν αλλάξουμε εμείς...

Παρακαλώ προωθήστε το μήνυμα αυτό σε όποιον μπορείτε , αλλά μην μείνετε μόνο εκεί... Αξίζει να ενεργήσετε ,να πάτε μια φορά στο σουπερ μάρκετ για τους "άλλους" γιατί αυτοί οι άλλοι είναι οι δικοί μας συνάνθρωποι...

Με εκτίμηση,

ilovethessaloniki

**Μπορείτε να δείτε αναλυτικά τι περιλαμβάνει η εκδήλωση εδώ

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Ένα ταξίδι στο κέντρο της πόλης

Γράφει η entropia

Είναι βράδυ Κυριακής και βρισκόμαστε σ'ένα σκοτεινό στενό δρόμο του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Εντοπίζουμε το ελάχιστα φωτισμένο θέατρο με τη μικρή πόρτα και κατεβαίνοντας τη σκάλα προς το υπόγειο, μια γνώριμη αλλά ξεχασμένη μυρωδιά μας τυλίγει. Μυρίζει παλιό ξύλο ή αλλιώς, όπως θα έλεγε κάποιος θεατρόφιλος, "μυρίζει σανίδι".
Πόση ώρα μπορεί να σου κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον ένας ηθοποιός μόνος στη σκηνή χωρίς την παραμικρή βοήθεια σκηνικών ή εφέ, όταν μάλιστα χρησιμοποιεί μια γλώσσα τόσο "δύστροπη" όσο αυτή του Βιζυηνού; Μία ώρα και δέκα λεπτά τουλάχιστον. Καθ'όλη τη διάρκεια της παράστασης δεν ακούστηκε ούτε λέξη από το ακροατήριο, ένιωθες ότι είχαν μείνει όλοι ακίνητοι, σα μαγεμένοι από αυτό που γινόταν μπροστά τους. Ακόμη και μετά το τέλος της παράστασης ακολούθησε μικρή σιωπή πριν ξεσπάσει το ενθουσιώδες χειροκρότημα.
Σιωπή, γιατί δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν το ταλέντο του νεαρού ηθοποιού Γιώργου Νικόπουλου και τη σκηνοθετική αρτιότητα του Δήμου Αβδελιώδη. Ο ηθοποιός, παρ'ότι ερμηνεύει σε μια γλώσσα που ο ίδιος δεν έχει γνωρίσει, δεν κάνει το παραμικρό λάθος και ο λόγος του ρέει με τέτοια άνεση που θα νόμιζε κανείς ότι αυτά που περιγράφει τα έχει βιώσει στην πραγματικότητα. Φωνάζει, τραγουδάει, σωπαίνει, όλα με την ίδια ένταση και πάθος.
Και για όσους φοβούνται τη δύσκολη γλώσσα του συγγραφέα και το "βάρος" της παράστασης, η ευχάριστη έκπληξη είναι ότι κυλάει αβίαστα σαν τη διήγηση ενός παραμυθιού, με πολλή δόση χιούμορ και φαντασίας.
Η συνέχεια.. επί σκηνής.



«ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ» στο Θέατρο Όρα.

Υ.Γ. Οι παραστάσεις, λόγω μεγάλης ανταπόκρισης του κοινού, πήραν παράταση μέχρι τέλος Δεκεμβρίου. Κάντε κράτηση στα τηλ. 2310-232799,6986803477.
Είσοδος για ανέργους: 5 ευρώ

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Απαξιώνοντας τα πλεονεκτήματά σου

Την Κυριακή περπατώντας στο ολοκληρωμένο κομμάτι της παραλίας, κοντά στο Μέγαρο Μουσικής, ένιωθα ότι περπατώ δίπλα σε καυστήρα. Η μυρωδιά του πετρελαίου ήταν φοβερά έντονη και σίγουρα πολύ πιο δυσάρεστη από ένα σκουπίδι που επιπλέει. Τις δικαιολογίες τις ξέρω, αλλά τις έχω βαρεθεί. Έλλειψη κονδυλίων, πολλοί εμπλεκόμενοι κλπ. Επίσης είμαι πρόθυμος να δεχτώ ότι η ποιότητα των νερών έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια και η ρύπανση σε γενικές γραμμές έχει υποχωρήσει. Αυτό που δε μπορώ να δεχτώ είναι ότι σε μια περίοδο που η πόλη προσπαθεί να υιοθετήσει ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης (τουρισμός, πολιτισμός), να υποβαθμίζει το σημαντικότερο φυσικό πλεονέκτημα που έχει στη διάθεσή της για να πετύχει αυτό το στόχο. Ο Θερμαϊκός θα έπρεπε να είναι το στολίδι της πόλης.
Δίπλα στη θάλασσα θα περπατήσει σίγουρα ο κάθε τουρίστας που θα επισκεφθεί την πόλη, ο επισκέπτης των τόσων εκδηλώσεων στο λιμάνι, ο οποιοσδήποτε περπατήσει στην Αριστοτέλους, στο Λευκό Πύργο. Το μόνο σίγουρο για κάποιον που θα επισκεφθεί την πόλη, είναι ότι θα περπατήσει στην παραλία. Θυμάμαι όταν ζούσα στην Αθήνα, κάθε φορά που υποστήριζα ότι η Θεσσαλονίκη έχει τη θάλασσα που μπορείς να καταφύγεις για μια βόλτα, το αντεπιχείρημα ήταν "Ναι αλλά βρωμάει". Είναι βλακώδες να γίνεται τόση προσπάθεια για αύξηση του τουρισμού και αυτή να ακυρώνεται επειδή μπορεί για παράδειγμα μια μέρα που θα έχει δέσει ένα κρουαζιερόπολοιο η θάλασσα να μυρίζει.

Οι ειδήσεις από το Thestival

Νεκρά πουλιά στο Θερμαϊκό


Το πετρέλαιο στο Θερμαϊκό σκότωσε 13 μαυροβουτηχτάρια!

Θαλασσοπούλια με το φτέρωμά τους λερωμένο από πετρέλαιο βγήκαν μπροστά στον Όμιλο Θεσσαλονίκης. Ο Όμιλος Φίλων Θαλάσσης ειδοποίησε τη μη κερδοσκοπική οργάνωση "Δράση για την Άγρια Ζωή", οι οποίοι...μετέβηκαν στο σημείο προκειμένου να περισυλλέξουν τα άτυχα πουλιά.

Πρόκειται για 13 Μαυροβουτηχτάρια, των οποίων το φτέρωμα είχε καταστραφεί από πετρελαιοειδή και σε κατάσταση υποθερμίας αναζήτησαν καταφύγιο στη στεριά. Η οργάνωση μετέφερε τα πουλιά προκειμένου να τους παρασχεθούν όλες οι απαραίτητες για τη διάσωσή τους ενέργειες.


Δυστυχώς όμως παρ΄όλες τις προσπάθειες κανένα από αυτά δεν τα κατάφεραν καθώς πέρα όλων των άλλων είχαν καταπιεί και μεγάλη ποσότητα πετρελαίου.

Από το Σεπτέμβριο έχει να καθαριστεί ο Θερμαϊκός

Τραγική είναι η κατάσταση στο Θερμαϊκό κόλπο. Από τις 9 του προηγούμενου Σεπτεμβρίου τα απορρυπαντικά σκάφη έπαψαν να βγαίνουν για να καθαρίσουν, ενώ περιστατικά ρύπανσης επιβαρύνουν...

συνεχώς τον κόλπο. Στο τελευταίο περιστατικό ρύπανσης, δεκατρία θαλασσοπούλια πνίγηκαν στο πετρέλαιο. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των μελών του σωματείου «Δράση για την άγρια ζωή» να τα σώσουν, ήταν αργά.

Μέχρι σήμερα δεν έχει προσδιοριστεί η πηγή από την οποία διέρρευσαν τα πετρελαιοειδή, ούτε καν η σύστασή τους. Ελλείψει ενημέρωσης από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης, το μοναδικό καταγεγραμμένο επεισόδιο ρύπανσης στο Θερμαϊκό είναι στις 30 Νοεμβρίου 2011.

Τα απορρυπαντικά σκάφη έπαψαν να καθαρίζουν τον κόλπο λόγω έλλειψης χρημάτων. Δεν έχει προκηρυχτεί ακόμη διαγωνισμός για τη συνέχιση των τακτικών και έκτακτων καθαρισμών του κόλπου από τις ιδιωτικές εταιρίες. Η σύμβαση με το μέχρι πρότινος ανάδοχο έληξε και δεν ανανεώθηκε. «Οι προδιαγραφές για το διαγωνισμό είναι έτοιμες και περιλαμβάνουν και τον καθαρισμό από πετρελαιοειδή. Δυνατότητα επέμβασης σε τέτοια περιστατικά υπάρχει και υπάρχουν και οι εταιρίες με την τεχνογνωσία. Ομως από τον προηγούμενο Σεπτέμβριο έχει λήξει η σύμβαση και δεν υπάρχει καθαρισμός. Εμείς είμαστε έτοιμοι για το διαγωνισμό, εφόσον υπάρξουν οι πιστώσεις» αναφέρει στον Αγγελιοφόρο η προϊσταμένη της διεύθυνσης Προστασίας και Ανάπτυξης του Θερμαϊκού Κόλπου, Νικολέττα Τσικώτη

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

Ένα καφενείο (καπνιστών) είμαστε





Ο φασισμός των καπνιστών πέρασε για ακόμη μια φορά. Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι αναγκάζονται οι μη καπνιστές, οι οποίοι δεν ενοχλούν κανέναν, να περιορίζονται σε συγκεκριμένα ελάχιστα μέρη εφόσον δεν αντέχουν το ντουμάνι.

Επειδή όμως μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν και οι καταστηματάρχες για την απόσυρση του μέτρου, ίσως θα έπρεπε να σταματήσουν να βγαίνουν για ένα διάστημα οι μη καπνίζοντες να δούμε αν θα συνεχίσουν να αντιδρούν στην απαγόρευση του καπνίσματος.