H απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης,26 Οκτωβρίου του 1912

Η 26η Οκτωβρίου αποτελεί την πλέον σημαντική ημέρα για τη Θεσσαλονίκη, καθώς είναι η γιορτή του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου και συνδυάζεται με την επέτειο της απελευθέρωσης της πόλης, το 1912 . Repost 24 Οκτωβρίου 2008 .

Συνοπτικά θα παραθέσουμε τα παρακάτω ιστορικά γεγονότα:

Η Θεσσαλονίκη που αλώθηκε από τους Οθωμανούς το 1430 μετά την κήρυξη του Α' Βαλκανικού είχε την ευκαιρία για να απελευθερωθεί.Τον Οκτώβριου του 1912, μετά την κήρυξη του Α' Βαλκανικού πολέμου με συμμάχους της Ελλάδας την Σερβία και την Βουλγαρία, εναντίον της καταρρέουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ο Ελληνικός στρατός εφορμώντας από τη Λάρισα Βόρεια, απελευθέρωσε την Ελασσόνα, την Κατερίνη, την Βέροια. Αρχηγός του Ελληνικού στρατού ο διάδοχος Κωνσταντίνος και Πρωθυπουργός ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, γνωρίζοντας ότι οι Βούλγαροι ήδη κατέλαβαν την Καβάλα και τις Σέρρες, θέλησε να προχωρήσει ο στρατός προς ανατολάς, προκειμένου να προλάβει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ενώ η βασιλική οικογένεια επιθυμούσε να προχωρήσει ο στρατός βόρεια, προς απελευθέρωση του Μοναστηριού για να προλάβει τους Σέρβους που κατέβαιναν νότια.
Ο Βενιζέλος, με την διπλή ιδιότητα του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εθνικής Αμύνης, ήρθε σε ρήξη με το παλάτι και επέμεινε στην άποψή του, στέλνοντας τηλεγράφημα στον αρχηγό του Στρατού Κωνσταντίνο να στραφεί ανατολικά προς Θεσσαλονίκη χωρίς να χάνει χρόνο.Πραγματικά, ο Ελληνικός Στρατός, μετά την απελευθέρωση της Βέροιας, στις 20 Οκτωβρίου πολιορκεί την πόλη των Γιαννιτσών και κατορθώνει και διασπά το Τουρκικό μέτωπο και εισέρχεται στα Γιαννιτσά. Οι Τούρκοι, οπισθοχωρούν προς την Θεσσαλονίκη. Προκειμένου να καθυστερήσουν τον Ελληνικό στρατό, καταστρέφουν τις γέφυρες του Λουδία, του Αξιού και του Γαλλικού. Αγγελιοφόροι αναφέρουν ότι η ΙΙ Βουλγαρική μεραρχία βρίσκεται στην πεδιάδα του Λαγκαδά.Ο Αξιός τεράστιος και αδιάβατος. Τη νύχτα της 23ης προς 24η Οκτωβρίου οι Ελληνικές εμπροσθοφυλακές απελπίζονται καθ΄όσον η κατασκευή γέφυρας απαιτεί τουλάχιστον τρείς μέρες και υλικά δεν υπάρχουν. Η Θεσσαλονίκη κινδυνεύει να χαθεί διαπαντός. Σε μια κίνηση απόγνωσης, στρατιώτες απευθύνονται στα γύρω χωριά, τα Μάλγαρα, τα Κύμινα, τη Χαλάστρα και τη Σίνδο. Η ανταπόκριση των κατοίκων είναι άμεση. Χιλιάδες άνθρωποι προσφέρουν ότι ξύλινο υπάρχει στο σπίτι τους και στο βιός τους, τις βάρκες τους, τα ξύλινα βαρέλια, τις πόρτες από τα σπίτια τους, ακόμα και τις κάσες. Δουλεύουν ασταμάτητα χιλιάδες κόσμου και στρατιωτών, άυπνοι και το πρωί της 24ης Οκτωβρίου η γέφυρα είναι έτοιμη.

Η διάβαση των ποταμών κρατάει μέχρι το πρωί της 26ης Οκτωβρίου, και από το μεσημέρι της ίδιας μέρας, οι προφυλακές της VII είναι ορατές πλέον από τους πανικόβλητους επιζήσαντες Τούρκους που βρισκόταν σε ακόμη αθλιότερη κατάσταση. Το απόγευμα της 26ης διάσπαρτες ομάδες της VII μπαίνουν στο Χαρμάνκιοϊ (Κορδελιό) και στα υψώματα του Ευόσμου. Αντίθετα, η Ελληνική χωροφυλακή προωθείται και εισέρχεται από τη Δυτική πύλη στη Θεσσαλονίκη. Η Βουλγαρική ΙΙ Μεραρχία βρίσκεται 4,5 χιλ. μακριά από το κέντρο της πόλης και στρατοπεδεύει τη νύχτα στην περιοχή του σημερινού Τιτάν.Εν τω μεταξύ ο διοικητής της Θεσσαλονίκης, Ταξίμ Πασάς, διαπραγματεύεται την παράδοση της πόλης στους Έλληνες, λέγοντας "από τους Έλληνες την πήραμε, στους Έλληνες θα την παραδώσουμε".

Ο Κωνσταντίνος όμως απέρριψε δύο φορές τους όρους του Τούρκου αρχιστράτηγου Χασάν Ταξίν πασά με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος και να επίκειται η κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τον βουλγαρικό στρατό. Τότε ο Βενιζέλος διέταξε τον Κωνσταντίνο να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη χωρίς καθυστέρηση, καθιστώντας τον μάλιστα προσωπικά υπεύθυνο για ενδεχόμενη απώλειά της.Διαπραγματεύεται τους όρους παράδοσης και τελικά την νύχτα της 26ης προς 27η Οκτωβρίου υπογράφεται το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης. Την επομένη, ο Ελληνικός στρατός εισέρχεται πανηγυρικά στην πόλη.Τελείται πανηγυρική δοξολογία στον ιερό ναό του Αγίου Μηνά. Είναι συγκλονιστικές οι μαρτυρίες ανθρώπων από την υποδοχή του στρατού. Η πόλη ανοίγει τις πύλες της στους απελευθερωτές.Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης είναι η αρχή του οράματος της μεγάλης Ελλάδας, όραμα που κατέληξε στην μεγαλύτερη τραγωδία του Ελληνισμού, στην Μικρασιατική καταστροφή.

Το βράδυ λοιπόν της 26ης Οκτωβρίου απελευθερώθηκε η Πόλη μας, ημέρα της γιορτής του πολιούχου και προστάτη της, Άγιου Δημητρίου . Ο Αγ. Δημήτριος έχει συνδέσει το όνομά του με την πόλη αυτή και τιμάται ως πολιούχος, καθ' όσον υπάρχουν μαρτυρίες από θαύματα του Αγίου κατά την περίοδο της πολιορκίας της πόλης ..... Πολύς κόσμος έβλεπε τον Άγιο Δημήτριο στα τείχη της .....

Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε …. Γιατί "λαός που δεν σέβεται την ιστορία του είναι λαός καταδικασμένος να πεθάνει.."

Η πόλη του μεγάλου Θ......

Και το γράμμα της Πόλης εγεννήθη....Σε λίγο καιρό ένα μεγάλο Θ θα κοσμεί το νέο μαρμαρένιο Ανάκτορο - Δημαρχείο της πόλης, για να μας θυμίζει τι αντιπροσωπεύει αυτή η πόλη .. Και φυσικά δεν υπάρχει καλύτερο και αντιπροσωπευτικότερο γράμμα από το Θ...Άλλωστε μεγαλώσαμε σε αυτήν την πόλη με πολλά Θαθαθαθα... Η Ιδέα περιγράφεται από τον δημιουργό Δημήτρη Φόρτσα με τις λέξεις Επανάληψη, διαδοχή, ιστορία (επαναφορά) - μετατόπιση. Αυτάρκεια, Εσωστρέφεια, ενδοσκόπηση, αυτοανάλυση...Το γλυπτό επιστρέφει στον εαυτό του.Όπως το ίδιο κάνει και η Θεσσαλονίκη μας τόσα χρόνια...Και πραγματικά καθώς διαβάζω τις λέξεις και τις ξανά διαβάζω όλο και πιο πολύ μου κολλάνε αυτές οι περιγραφές για την Πόλη μας... Όχι μάλλον με την εννοιολογική προσέγγιση του δημιουργού αλλά με την δική μου...Ναι η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη της Επανάληψης , η πόλη που δεν μαθαίνει από τα λάθη της και σαν μικρό παιδί την ξανά πατάει και την ξανά πατάει..Ναι η Θεσσαλονίκη της ιστορίας έχει πάθει το σύνδρομο της μετατόπισης προς το χειρότερο... Η λέξη αυτάρκεια υπάρχει μόνο στα λεξικά και έχει αντικατασταθεί πλήρως από την μοναδική έννοια της εξάρτησης (ου ου για όλα φταίει η Αθήνα ρε...!!! τόσο υποκριτές και ανεύθυνοι καταντήσαμε..)..Και φτάνουμε στο αποκορύφωμα...Η Θεσσαλονίκη έχει καταντήσει να υποδηλώνει τον ορισμό της εσωστρέφειας, της ξενοφοβίας, της κακής ενδοσκόπησης (για όλα φταίνε οι άλλοι...) και της ΨΕΥΤΟ αυτοανάλυσης (που δεν οδηγεί πουθενά αφού είπαμε για όλα φταίει η Αθήνα...). To ότι έχουμε τόσα χρόνια έναν Ζορρό και έναν Ατσαλάκωτο σε κανέναν δεν λέει κάτι ε? Το γλυπτό θα φτάνει τα 11 μέτρα ύψος και τα 4,36 μέτρα πλάτος . Το μέγεθος του αναδεικνύει την μεταλλική κατασκευή της όψης του κτηρίου σε οθόνη πάνω στην οποία προβάλλεται η σιλουέτα του γλυπτού.Το γλυπτό αποτελείται από διαδοχικές ελλείψεις οι οποίες συμβολίζουν την κυκλική πορεία της Ιστορίας. Σαν σχήμα αποτελεί ένα διαχρονικό αφαιρετικό σύμβολο το οποίο διακριτικά παραπέμπει στο «Θ», το γράμμα της Πόλης. Το αγαπημένο μας γράμμα.
Θα κάνουμε μετρό, Θα κάνουμε υποθαλάσσια, Θα κάνουμε εξωτερική περιφερειακή,Θα κάνουμε τα στρατόπεδα πράσινα, Θα πάμε την Δεθ στην Σίνδο, θα,θα,θα,θα,θα..
Οι διαδοχικές ελλείψεις δείχνουν ότι στην διαδικασία εξέλιξης(που δεν υπάρχει), η πόλη επιστρέφει στην αρχή της Ιστορίας της για να προχωρήσει προς το επόμενο στάδιο(που είναι το ίδιο στάδιο ) και που τελικά πότε δεν πάει...

Η μορφή του γλυπτού αν και φαίνεται συμμετρική, δεν είναι. Έτσι από κάθε σημείο θέασης το γλυπτό μας κοιτάζει...Είναι ένα "μάτι" που τα επόμενα χρόνια θα μας βλέπει και θα απορεί με την αποχαύνωση και τον ωχαδελφισμό μας... Καλημέρα λοιπόν με ένα τραγουδάκι που όλη αγαπήσαμε...θαθαθαθαθα....θαθαθαθαθαθα...

ΥΓ. Ο γλύπτης Δημήτρης Φόρτσας και οι αρχιτέκτονες Αnamorphosis (Νίκος Γεωργιάδης, Παναγιώτα Μαμαλάκη, Κώστας Κακογιάννης, Βάιος Ζητωνούλης) κέρδισαν στον πανελλήνιο καλλιτεχνικό διαγωνισμό για την φιλοτέχνηση καλλιτεχνικού έργου που θα τοποθετηθεί στο νέο δημαρχιακό μέγαρο προς τιμήν της πόλης της Θεσσαλονίκης. Φυσικά δεν κρίνω το έργο του καλλιτέχνη πριν το δω σε πραγματική διάσταση, αλλά προσπαθώ να δώσω στο Θ τον δίκο μου προσωπικό συμβολισμό...

Σαν τρελό ταξί...

Ώρα 21:45, δρομολόγιο: αεροδρόμιο - άνω Τούμπα, διάρκεια δρομολογίου: 9 λεπτά!!!

Έχω ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία φορά που πήρα ταξί και έφτασα στον προορισμό μου χωρίς να έχουν διπλασιαστεί οι σφυγμοί μου.

Η κατάσταση ειδικά εκτός πόλης είναι πραγματικά εκτός ελέγχου. Με ταχύτητα σταθερά άνω των 140 χλμ/ώρα και αποστάσεις χιλιοστών από τα προπορευόμενα οχήματα, οι "επαγγελματίες" οδηγοί ταξί δεν αφήνουν απαραβίαστη καμία πρόβλεψη του Κ.Ο.Κ.

Είναι τουλάχιστον παράδοξο να ταξιδεύεις αεροπορικώς με φοβερή καταιγίδα και να φοβάσαι περισσότερο για τη σωματική σου ακεραιότητα αφού προσγειωθείς.

Για την κατάσταση δε των αυτοκινήτων αλλά και την εμφάνιση, υγιεινή και συμπεριφορά των ίδιων των οδηγών τα σχόλια περιττεύουν.

Γιατί πρέπει να πληρώνουμε πανάκριβα (αφού δεν έχουμε και εναλλακτική εξάλλου) για αυτές τις άθλιες υπηρεσίες (€17 για το παραπάνω δρομολόγιο); Θυμάμαι ότι όταν εξαγγέλθηκαν οι απανωτές αυξήσεις των 2 τελευταίων χρόνων οι ταξιτζήδες δεσμεύτηκαν ότι θα βλέπαμε΄και βελτίωση των παρεχομένων υπηρεσιών. Ναι καλά...

Είμαστε τελικά βλάκες;

Έλαβα το παρακάτω mail με την κλασική διαδικασία προώθησης. Πολλοί από σας πιθανόν να το έχουν διαβάσει πριν από μένα. Το αναδημοσιεύω ως έχει και περιμένω σχόλια από όποιον γνωρίζει κάτι παραπάνω (πχ να έχει ζήσει Ελβετία) για να μην αερολογούμε.
Απλά να προσθέσω το προφανές, ότι δαπάνη €31 για τον Ελβετό (ή η αντιστοιχία σε φράγκα τέλος πάντων) δεν έχει καμία σχέση με δαπάνη €31 για τον Έλληνα ως ποσοστό του εισοδήματός του (στην περίπτωση δηλαδή που το κόστος ήταν το ίδιο, πόσο μάλλον τώρα).

Πουλημένα τομάρια!

Η χρήση των ελβετικών αυτοκινητόδρομων και οδών ταχείας κυκλοφορίας υπόκειται για όλα τα μηχανοκίνητα οχήματα σε υποχρέωση πληρωμής διοδίων. Για μηχανοκίνητα οχήματα με μέχρι 3,5 t (ΕΙΧ, μοτοσικλέτες και τροχόσπιτα) υπάρχει υποχρέωση ειδικού σήματος (βινιέτας). Πριν από τη χρήση αυτοκινητοδρόμων και οδών ταχείας κυκλοφορίας πρέπει να αγοραστεί μία βινιέτα, η οποία ισχύει για απεριόριστες διαδρομές σε όλους τους αυτοκινητόδρομους και οδούς ταχείας κυκλοφορίας.

Μέλη της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας ταξίδεψαν αυτή την εβδομάδα στο εξωτερικό, βρέθηκαν με ΙΧ επιβατικό αυτοκίνητο στην Ελβετία και αγόρασαν μια vignette. Το κόστος της; 31 Ευρώ για όλο το χρόνο, δηλαδή μέχρι το τέλος του 2010, με τη δυνατότητα χρήσης απεριόριστων διαδρομών, εννοείται και των πολυάριθμων τούνελ της ορεινής χώρας.

Δηλαδή, ο Ελβετός πολίτης πληρώνει 31 ευρώ το χρόνο και έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί ελεύθερα ολόκληρο το εθνικό οδικό δίκτυο της χώρας του.

Ο Έλληνας πολίτης, π.χ. ο κάτοικος Κατερίνης που εργάζεται στην Θεσσαλονίκη και πηγαινοέρχεται καθημερινά, πληρώνει 1.344 Ευρώ μόνο γι αυτή τη διαδρομή (20 εργάσιμες Χ 12 μήνες Χ 5,80 ? καθημερινά) και δεν έχει τη δυνατότητα αγοράς εκπτωτικής κάρτας, όπως συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο!

Οι Ελβετοί συνάδελφοι των φίλων μας δεν μπορούσαν να το πιστέψουν, λέγοντας: «Αυτό λέγεται κλοπή!». Οι δε πολιτικοί που υπέγραψαν την παραχώρηση της χρήσης των εθνικών μας δρόμων, κάτω από τέτοιους όρους, είναι πουλημένα τομάρια!

Αυτό, το τελευταίο, δεν είπαν οι Ελβετοί! Το είπαν οι Τσέχοι που καθόταν στο ίδιο τραπέζι! Κι εμείς βέβαια τους εξηγήσαμε, πως. απλά «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ».

Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας

Η φωνή της Τούμπας

Στο άλλοτε κραταιό ραδιόφωνο της πόλης, σήμερα η ακοή σου τραυματίζεται βάναυσα. Οι
εξαιρέσεις είναι ελάχιστες και εντοπίζονται κυρίως σε συγκεκριμένες εκπομπές, δύσκολα η συχνότητα μένει κολλημενη κάπου.
Για μέρος των κατοίκων του κέντρου και των βορειοανατολικών του κέντρου περιοχών υπάρχει μια λαμπρή εξαίρεση που εντοπίζεται στους 106,5. "Η φωνή της Τούμπας" όπως ονομάζεται ο σταθμός αποτελεί όαση σε ένα ραδιόφωνο δίχως πρωτοτυπία. 100% μουσική χωρίς ζεστές φωνές και κρύα σχόλια...
Προσοχή όμως, για ευνόητους λόγους το σήμα χάνεται πηγαίνοντας προς δυτικά και τη θέση του παίρνουν...κλαρίνα.
Αν είστε λοιπόν από τους τυχερούς συντονιστείτε στους 106,5 και αν πέσετε πάνω σε μουσική που θυμίζει πλοίο κάντε λίγη υπομονή, η ποιότητα επανέρχεται σύντομα!

Ήταν η ζωή μου κόλαση...

...και πάει για χειρότερα

Υποψήφιος ο Διονύσης Μακρής

12 Δημοτικό σχολείο Θεσσαλονίκης. Όταν οι πολίτες παίρνουν την τύχη στα χέρια τους

Ήταν Σάββατο θυμάμαι …Σάββατο αρχές καλοκαιριού (05/06) όταν μετά από 6 χρόνια άνοιξαν ξανά οι πόρτες του 12ου δημοτικού σχολείου.. Μην φανταστείτε ότι είχε ανακαινιστεί και είχε ταχτοποιηθεί για να ξανά φιλοξενήσει τα παιδιά της γειτονιάς.. Που τέτοια πράγματα στην Ελλάδα.. Η Ελλάδα ζει και αναπνέει για την διασκέδαση.. Κέντρο νυχτερινό ήταν να γίνει…Κέντρο.. Πως από κοιτίδα παιδείας και πολιτισμού ένα κτίριο που ανήκει στην αρχιεπισκοπή παρακαλώ , μπορεί να μετατραπεί σε νυχτερινό κέντρο την ίδια ώρα που η περιοχή έχει άμεση ανάγκη για σχολική στέγη..? Στην Ελλάδα όλα γίνονται…
Κι όμως το 12ο δημοτικό σχολείο Θεσσαλονίκης διαγράφει όλους αυτούς τους μήνες την δίκη του πορεία.. Μια πορεία που δείχνει πως με την συμμετοχή και την συνεργασία μας όλα μπορούν να αλλάξουν… Και πραγματικά νιώθω περήφανος για αυτήν την μικρή γειτονιά στην καρδιά της πόλης..
Το περασμένο καλοκαίρι στα πλαίσια διαμαρτυρίας με μοναδικό σκοπό την επαναλειτουργία του 12ου δημοτικού σχολείου, οι κάτοικοι της περιοχής πραγματοποίησαν πολιτιστικές εκδηλώσεις στην αυλή του σχολείου ενώ εδώ και 4 μήνες αποφάσισαν την λειτουργία του εσωτερικού χώρου του σχολείου.. Είναι κανείς να απορεί για το μέγεθος της κινητοποίησης και την όρεξη που δείχνουν τα μέλη της ανοιχτής συνέλευσης των κατοίκων περιοχής Ευζώνων-Φαλήρου-Σχ.Τυφλών Θεσσαλονίκης.. Τα λόγια είναι περιττά... Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους..Τα έργα είναι πια φανέρα σε όλους...
Έτσι ένα από τα ομορφότερα κτίρια της πόλης μας που μαράζωνε αφημένο στην τύχη του τα τελευταία 6 χρόνια αποτελώντας εστία μόλυνσης στην περιοχή άρχισε να αναγεννιέται από τις στάχτες του.. Άρχισε να ξανά χτυπάει η καρδιά του.. Μέσα σε 4 μήνες μετατράπηκε το “12ο” σε έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο και χώρο ελεύθερης μάθησης. Εκεί όλοι μας γινόμαστε και δάσκαλοι και μαθητές έξω από το πλαίσιο του επαγγελματισμού και του κέρδους όπως αυτό ορίζεται μέσα από την εμπορική συναλλαγή. Κέρδος μας είναι η ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση και η ελεύθερη ανταλλαγή της. Κάθε Τετάρτη στις 19:00 πραγματοποιείται ανοιχτή διαχειριστική συνέλευση.
Που ακριβώς όμως είναι το σχολείο και πως μπορείτε να το επισκεφτείτε ?
Το σχολείο βρίσκεται στην περιοχή Ευζώνων, Βασιλέως Γεωργίου και Μπιζανίου γωνία. Από ανατολικά μπορείτε να φτάσετε με τα Λεωφορεία 3, 5, 6, 33, 39, 8 (στάση Ευζώνων επί της Βασιλέως Γεωργίου)και 7, 10, 11, 31, 58 (στάση Ευζώνων επί της Λεωφ. Στρατού) ενώ από δυτικά: 3, 5, 6, 33, 8 (στάση Ευζώνων επί της Λεωφ. Νίκης) και 7, 10, 11, 31, 39, 58 (στάση Ευζώνων επί της Λεωφ. Στρατού).

Ο χώρος πλέον έχει μεταμορφωθεί.. Έχουν γίνει οι απαραίτητες προσπάθειες εξωραϊσμού και πλέον στον χώρο λειτουργούν, Παιδότοπος ,Καφενείο ,Βιβλιοθήκη, Γυμναστήριο, Θεατρικό εργαστήριο ,Στούντιο , Χαριστικό παζάρι , Εργαστήριο H/Y
Επιπλέον στο χώρο γίνονται , ελεύθερα μαθήματα τραγουδιού και μουσικής, φωτογραφίας για αρχαρίους και ιαπωνικών. Ο χώρος της Δανειστικής Βιβλιοθήκης είναι έτοιμος. Φυσικά όποιος/α επιθυμεί να δωρίσει βιβλία πάσης φύσεως παρακαλείτε να επικοινωνήσει μαζί με τους υπευθύνους ή να περάσει από το σχολείο. Επιπλέον όποιος/α επιθυμεί να βοηθήσει στο στήσιμο της αίθουσας υπολογιστών μπορεί να φέρει σκληρούς δίσκους, κάρτες μνήμης, ήχου, επεξεργαστές, ηχεία, εκτυπωτές και ό,τι άλλο επιθυμεί καθημερινά στον χώρο του σχολείου (οθόνες υπάρχουν αρκετές). Εάν δεν μπορείτε να μεταφέρεται το υλικό μπορείτε απλά να επικοινωνήσετε στο e-mail: libre12o@gmail.com και να έρθουν να τα πάρουν αυτοί.. Τέλος ξεκινούν και συναντήσεις θεατρικής ομάδας που καθορίστηκαν για Κυριακή στις 18:00, Τρίτη στις 18:00, και ως εναλλακτική Πέμπτη στις 18:00.
Όλοι πρέπει να βοηθήσουν αυτήν την προσπάθεια…Σήμερα υπάρχει νέο κάλεσμα για τον εμπλουτισμό προγράμματος δραστηριοτήτων στις 19:00. Για όσους ενδιαφέρονται να προσφέρουν κάποια γνώση αλλά και για όσους ενδιαφέρονται να γνωρίσουν κάτι. Γίνεται λοιπόν συμμέτοχοι στην προσπάθεια και όχι αμέτοχοι...
Στοιχεία επικοινωνίας
Mail σχολείου: libre12o@gmail.com

Μαθήματα φωτογραφίας-φωτογραφική ομάδα: photolibre12o@gmail.com

Μαθήματα τραγουδιού και μουσικής: cantolibre12o@gmail.com

Μαθήματα Ιαπωνικών: 6976142139