Πολλές συζητήσεις γίνονται τις τελευταίες ημέρες όπως κάθε φορά σε περίοδο εκλογών, πόσο δε μάλλον τώρα που βρισκόμαστε στο μέσο μιας πρωτόγνωρης ανατροπής κεκτημένων και σταθερών της ζωής του καθενός. Θα περίμενε κανείς όλη αυτή η "πολιτικοποίηση" της τελευταίας περιόδου να αποτυπωθεί με αυξημένη συμμετοχή στην κάλπη έστω και σε αυτοδιοικητικό επιπεδο. Όταν όλοι συζητούν για μνημόνιο, τρόικα, ΔΝΤ και εκφέρουν άποψη αλλά δεν ψηφίζουν εγώ δε βγάζω συμπέρασμα. Αν πάλι απέχουν γιατί δε θέλουν να ερμηνευτεί η αυτοδιοικητική τους ψήφος ως επιβράβευση ή απόρριψη της εφαρμοζόμενης πολιτικής τότε ακόμη χειρότερα, φαίνεται ότι δε μπορούμε να ξεπεράσουμε τα διλήμματα που μας θέτει το κομματικό σύστημα και απλά να ψηφίσουμε αυτόν που θεωρούμε καλύτερο να ομορφύνει λίγο τη γειτονιά μας.
Με αφορμή κάποια σχόλια στο προηγούμενο post θα ήθελα να πω ότι μπορεί να μην υπάρχει ομοιογενές σύνολο όσον αφορά στην αποχή, αλλά από το γεγονός αυτό δεν προκύπτει το συμπέρασμα ότι η αποχή δε σημαίνει τίποτα. Πώς γίνεται να μη υπάρχει πολιτικό μήνυμα όταν "..απλά μεγαλώνει το ποσοστό αυτών που δεν έχουν άποψη ή απλά δεν τους ενδιαφέρει";
Επίσης το γεγονός ότι η αποχή μπορεί να ερμηνευτεί με "ανθρώπινους" όρους επίσης δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει πολιτικό μήνυμα.Όταν απέχεις από μία πολιτική πράξη όπως οι εκλογές όποιοι και αν είναι οι λόγοι (πλην της ανωτέρας βίας) δε μπορεί παρά να στέλνεις πολιτικό μήνυμα.
Θα έλεγα ότι απέχοντας δε στέλνεις απαραίτητα κομματικό μήνυμα και ναι πολλοί άνθρωποι σήμερα δεν άγονται και φέρονται με βάση τα όσα επιβάλλει το κομματικό κατεστημένο, αλλά πολιτικό μήνυμα στέλνεις σίγουρα και για μένα αυτό συμπυκνώνεται κυρίως στη φράση "όλοι ίδιοι είστε". Όμως ακριβώς αυτό είναι και το λάθος του μηνύματος.
Δεν είναι όλοι ίδιοι λοιπόν, δε μπορούν να είναι όλοι ίδιοι!! Μάλιστα οι περισσότεροι από όσους καταφεύγουν σε αυτή τη γενίκευση δε γνωρίζουν ούτε αυτούς που καλούνται να ψηφίσουν ούτε την προσωπική διαδρομή του καθενός. Πόσοι γνωρίζουν τους υποψηφίους συμβούλους στο Δήμο τους; Πόσοι ενημερώνονται για τα κοινά ώστε να γνωρίζουν την προσωπική πορεία κάποιων ανθρώπων και ανάλογα να κρίνουν;
Υποστηρίζοντας ότι δεν είναι όλοι ίδιοι δεν κάνω κομματικό διαχωρισμό. Δεν είναι όλοι οι καλοί στο ΠΑΣΟΚ, ούτε στη ΝΔ, ούτε σε κανένα άλλο κόμμα. Δεν είναι ίδιος ο Αλέκος Παπαδόπουλος με τον Μεϊμαράκη, όπως επίσης δεν είναι ίδιος ο Κ. Χατζηδάκης με τον Κ.Λαλιώτη. Ο διαχωρισμός οφείλει να γίνει ατομικά. Καλοί και σκάρτοι υπάρχουν παντού και ακριβώς αυτή είναι η ευθύνη του πολίτη, να βρει τους λίγους είναι η αλήθεια ικανούς και τίμιους και να τους αναδείξει. Μόνο έτσι θα ενθαρρύνει και άλλους άξιους να μπουν στην πολιτική. Αν δεν το πράξει ο ίδιος τότε η πολιτική θα παραμείνει έρμαιο στα πάσης φύσεως λαμόγια.
Απέχοντας δεν έχεις δικαίωμα κριτικής και επίσης δεν αποφασίζεις για πράγματα που σε αφορούν άρα δεν είσαι τελείως ελεύθερος. Γιατί ελευθερία είναι κυρίως η ΕΥΘΥΝΗ και αυτη εκφράζεται ΚΑΙ μέσα από τις εκλογές.
Με αφορμή κάποια σχόλια στο προηγούμενο post θα ήθελα να πω ότι μπορεί να μην υπάρχει ομοιογενές σύνολο όσον αφορά στην αποχή, αλλά από το γεγονός αυτό δεν προκύπτει το συμπέρασμα ότι η αποχή δε σημαίνει τίποτα. Πώς γίνεται να μη υπάρχει πολιτικό μήνυμα όταν "..απλά μεγαλώνει το ποσοστό αυτών που δεν έχουν άποψη ή απλά δεν τους ενδιαφέρει";
Επίσης το γεγονός ότι η αποχή μπορεί να ερμηνευτεί με "ανθρώπινους" όρους επίσης δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει πολιτικό μήνυμα.Όταν απέχεις από μία πολιτική πράξη όπως οι εκλογές όποιοι και αν είναι οι λόγοι (πλην της ανωτέρας βίας) δε μπορεί παρά να στέλνεις πολιτικό μήνυμα.
Θα έλεγα ότι απέχοντας δε στέλνεις απαραίτητα κομματικό μήνυμα και ναι πολλοί άνθρωποι σήμερα δεν άγονται και φέρονται με βάση τα όσα επιβάλλει το κομματικό κατεστημένο, αλλά πολιτικό μήνυμα στέλνεις σίγουρα και για μένα αυτό συμπυκνώνεται κυρίως στη φράση "όλοι ίδιοι είστε". Όμως ακριβώς αυτό είναι και το λάθος του μηνύματος.
Δεν είναι όλοι ίδιοι λοιπόν, δε μπορούν να είναι όλοι ίδιοι!! Μάλιστα οι περισσότεροι από όσους καταφεύγουν σε αυτή τη γενίκευση δε γνωρίζουν ούτε αυτούς που καλούνται να ψηφίσουν ούτε την προσωπική διαδρομή του καθενός. Πόσοι γνωρίζουν τους υποψηφίους συμβούλους στο Δήμο τους; Πόσοι ενημερώνονται για τα κοινά ώστε να γνωρίζουν την προσωπική πορεία κάποιων ανθρώπων και ανάλογα να κρίνουν;
Υποστηρίζοντας ότι δεν είναι όλοι ίδιοι δεν κάνω κομματικό διαχωρισμό. Δεν είναι όλοι οι καλοί στο ΠΑΣΟΚ, ούτε στη ΝΔ, ούτε σε κανένα άλλο κόμμα. Δεν είναι ίδιος ο Αλέκος Παπαδόπουλος με τον Μεϊμαράκη, όπως επίσης δεν είναι ίδιος ο Κ. Χατζηδάκης με τον Κ.Λαλιώτη. Ο διαχωρισμός οφείλει να γίνει ατομικά. Καλοί και σκάρτοι υπάρχουν παντού και ακριβώς αυτή είναι η ευθύνη του πολίτη, να βρει τους λίγους είναι η αλήθεια ικανούς και τίμιους και να τους αναδείξει. Μόνο έτσι θα ενθαρρύνει και άλλους άξιους να μπουν στην πολιτική. Αν δεν το πράξει ο ίδιος τότε η πολιτική θα παραμείνει έρμαιο στα πάσης φύσεως λαμόγια.
Απέχοντας δεν έχεις δικαίωμα κριτικής και επίσης δεν αποφασίζεις για πράγματα που σε αφορούν άρα δεν είσαι τελείως ελεύθερος. Γιατί ελευθερία είναι κυρίως η ΕΥΘΥΝΗ και αυτη εκφράζεται ΚΑΙ μέσα από τις εκλογές.
