Η επικράτηση της εταιρείας Jumbo στον κλάδο του παιχνιδιού είναι πασιφανής εδώ και αρκετό καιρό. Η αυξημένη όμως κατανάλωση των τελευταίων ετών επέτρεπε και σε άλλες εταιρείες του χώρου να εμφανίζουν κέρδη και να προγραμματίζουν νέες επενδύσεις. Ώσπου ήρθε η κρίση.
Θυμάμαι πριν την εντυπωσιακή άνοδο της Jumbo (την οποία εγώ τουλάχιστον την τοποθετώ χρονικά τα τελευταία 10 χρόνια ίσως και λιγότερο), ότι ειδικά στη Β. Ελλάδα τα πρωτεία στο χώρο κατείχε η Κου Κου υποθέτω και λόγω εντοπιότητας αφού απευθύνεται κυρίως στο καταναλωτικό κοινό της Β. Ελλάδος. Τα τελευταία χρόνια δε, παρά την άνοδο της Jumbo συνέχιζε να είναι μια κερδοφόρος εταιρεία η οποία (όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα της) σήμερα προσφέρει εργασία σε 350 άτομα.
Πριν λίγες ημέρες ανακοινώθηκε η προσφυγή της εταιρείας στις διατάξεις του άρθρου 99 του πτωχευτικού κώδικα προκειμένου να προστατευτεί από τους πιστωτές της λόγω προβλημάτων ρευστότητας, ενώ ταυτόχρονα ανακοινώθηκε και η πρόθεση αύξησης του ΜΚ της εταιρείας κατά €4 εκ για να αντιμετωπίσει τη δύσκολη συγκυρία. Σαφώς και δε μιλάμε για «λουκέτο» αλλά είναι σημαντικό το πώς η κρίση παρασύρει και μέχρι πρότινος υγιείς επιχειρήσεις.
Ο έντονος συγκεντρωτισμός στον κλάδο τείνει να προκαλέσει αφανισμό όλων των υπολοίπων, με τη Jumbo να εμφανίζει ετήσια κέρδη προ φόρων €110 εκ (και €129 εκ σε επίπεδο Ομίλου) στις τελευταίες οικονομικές της καταστάσεις και με αξιοσημείωτη αύξηση του τζίρου. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για αστρονομικό ποσό το οποίο πλην τραπεζών εμφανίζεται σε ελάχιστες επιχειρήσεις στη χώρα.
Ασφαλώς σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού ο καταναλωτής είναι ελεύθερος να επιλέγει ό,τι τον συμφέρει περισσότερο αλλά εμένα μου δημιουργούνται 2 ερωτήματα:
1. Πόσες επιπλέον εταιρείες θα μπορούσαν να λειτουργούν με μια πιο ορθολογική κατανομή τζίρου και κερδών; Πόσες επιπλέον θέσεις εργασίας θα υπήρχαν; Είναι σίγουρο ότι από ένα σημείο και μετά τα επιπλέον κέρδη σε μία εταιρεία δε δημιουργούν και τις ανάλογες θέσεις εργασίας (συγκριτικά με το να δημιουργούνταν τα κέρδη αυτά από μια νέα εταιρεία).
2. Μήπως θα έπρεπε η Β.Ελλάδα να έχει στο πίσω μέρος του μυαλού της όταν καταναλώνει και την ενίσχυση των τοπικών επιχειρήσεων; Ασφαλώς μιλώντας πάντα για επιχειρήσεις που αξίζουν στήριξης βάσει της εν γένει παρουσίας τους.
Το τελευταίο ερώτημα είναι αυτό που με ώθησε για το συγκεκριμένο post και μόνο η αφορμή μου δόθηκε από τις παραπάνω εταιρείες.
Θυμάμαι πριν την εντυπωσιακή άνοδο της Jumbo (την οποία εγώ τουλάχιστον την τοποθετώ χρονικά τα τελευταία 10 χρόνια ίσως και λιγότερο), ότι ειδικά στη Β. Ελλάδα τα πρωτεία στο χώρο κατείχε η Κου Κου υποθέτω και λόγω εντοπιότητας αφού απευθύνεται κυρίως στο καταναλωτικό κοινό της Β. Ελλάδος. Τα τελευταία χρόνια δε, παρά την άνοδο της Jumbo συνέχιζε να είναι μια κερδοφόρος εταιρεία η οποία (όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα της) σήμερα προσφέρει εργασία σε 350 άτομα.
Πριν λίγες ημέρες ανακοινώθηκε η προσφυγή της εταιρείας στις διατάξεις του άρθρου 99 του πτωχευτικού κώδικα προκειμένου να προστατευτεί από τους πιστωτές της λόγω προβλημάτων ρευστότητας, ενώ ταυτόχρονα ανακοινώθηκε και η πρόθεση αύξησης του ΜΚ της εταιρείας κατά €4 εκ για να αντιμετωπίσει τη δύσκολη συγκυρία. Σαφώς και δε μιλάμε για «λουκέτο» αλλά είναι σημαντικό το πώς η κρίση παρασύρει και μέχρι πρότινος υγιείς επιχειρήσεις.
Ο έντονος συγκεντρωτισμός στον κλάδο τείνει να προκαλέσει αφανισμό όλων των υπολοίπων, με τη Jumbo να εμφανίζει ετήσια κέρδη προ φόρων €110 εκ (και €129 εκ σε επίπεδο Ομίλου) στις τελευταίες οικονομικές της καταστάσεις και με αξιοσημείωτη αύξηση του τζίρου. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για αστρονομικό ποσό το οποίο πλην τραπεζών εμφανίζεται σε ελάχιστες επιχειρήσεις στη χώρα.
Ασφαλώς σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού ο καταναλωτής είναι ελεύθερος να επιλέγει ό,τι τον συμφέρει περισσότερο αλλά εμένα μου δημιουργούνται 2 ερωτήματα:
1. Πόσες επιπλέον εταιρείες θα μπορούσαν να λειτουργούν με μια πιο ορθολογική κατανομή τζίρου και κερδών; Πόσες επιπλέον θέσεις εργασίας θα υπήρχαν; Είναι σίγουρο ότι από ένα σημείο και μετά τα επιπλέον κέρδη σε μία εταιρεία δε δημιουργούν και τις ανάλογες θέσεις εργασίας (συγκριτικά με το να δημιουργούνταν τα κέρδη αυτά από μια νέα εταιρεία).
2. Μήπως θα έπρεπε η Β.Ελλάδα να έχει στο πίσω μέρος του μυαλού της όταν καταναλώνει και την ενίσχυση των τοπικών επιχειρήσεων; Ασφαλώς μιλώντας πάντα για επιχειρήσεις που αξίζουν στήριξης βάσει της εν γένει παρουσίας τους.
Το τελευταίο ερώτημα είναι αυτό που με ώθησε για το συγκεκριμένο post και μόνο η αφορμή μου δόθηκε από τις παραπάνω εταιρείες.
