Πότισμα με επεξεργασμένα Λύματα!!

Ψέματα ή αλήθεια? Ξέρατε ότι υπάρχει μια περιοχή στην Χαλάστρα και δεν είναι ίσως η μοναδική που αδρεύει με επεξεργασμένα λύματα? Δηλαδή ανακυκλώσιμο νερό!! Κι όμως… Υπάρχει…Πρέπει όμως να ανησυχήσουμε ή η μέθοδος αυτή είναι πρόδρομος για το πώς θα ποτίζονται τα χωράφια στο μέλλον ?
Τα πρώτα αποτελέσματα από τη χρησιμοποίηση επεξεργασμένων λυμάτων σε μείγμα με αρδευτικό νερό από τον ποταμό Αξιό που διατέθηκαν από τα μέσα Ιουλίου έως τις αρχές Αυγούστου 2007 ήταν πολύ ενθαρρυντικά. Όπως εξηγούν οι επιστήμονες της ΕΥΑΘ που ασχολήθηκαν με το θέμα αυτό (Αθανάσιος Σουπίλας, Φανή Παπαστεργίου και Χρυσάνθη Παντελίδου) από την ΕΕΛΘ (εταιρεία επεξεργασίας λυμάτων Θεσσαλονίκης) προκύπτουν σε καθημερινή βάση περισσότερα από 170.000 κυβικά εκατοστά επεξεργασμένου νερού. Η ποσότητα αυτή καταλήγει μέσω υποβρύχιου αγωγού στο έξω μέρος του κόλπου της Θεσσαλονίκης. Η γειτνίαση της μονάδας βιολογικού καθαρισμού με την πεδιάδα της Θεσσαλονίκης αλλά και η καλή ποιότητα του επεξεργασμένου νερού παρέχουν μια μοναδική ευκαιρία για την άρδευση 33.000 στρεμμάτων καλλιέργειας.
Σοβαρό σημείο επιφύλαξης για την εφαρμογή του προγράμματος αποτέλεσε το ότι τα λύματα θα μπορούσαν να μην είχαν επεξεργαστεί με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Όπως τονίζουν οι επιστήμονες της ΕΥΑΘ, οι διαδικασίες που ακολουθούνται όσο και η ποιότητα του νερού εγγυώνται σίγουρα αποτελέσματα.
Η επεξεργασία των λυμάτων που διοχετεύονται στην εγκατάσταση βιολογικού καθαρισμού περιλαμβάνει προεπεξεργασία για την απομάκρυνση των αιωρούμενων σωματιδίων της άμμου και των λοιπών, βιολογική επεξεργασία και απομάκρυνση του αζώτου, καθώς και απομάκρυνση με χλώριο. Η επεξεργασία της λάσπης γίνεται με αναερόβια χώνευση, αφυδάτωση σε φιλτρόπρεσες.
Οι αμφιβολίες που υπήρχαν από την πλευρά των καταναλωτών για τη χρήση του νερού του βιολογικού καθαρισμού για άρδευση αρχίζουν να κάμπτονται και η τοπική κοινωνία της Χαλάστρας αντιμετωπίζει θετικά το θέμα.
Στο μέλλον, το πρόβλημα της έλλειψης νερού θα είναι ιδιαίτερα έντονο και τέτοιες λύσεις όπως η χρησιμοποίηση του επεξεργασμένου πλέον νερού του βιολογικού καθαρισμού για άρδευση θα δώσει διέξοδο σε πολλούς καλλιεργητές...
Σε εμάς δεν ξέρω…??
Πηγή : http://www.makthes.gr/

Πως μολύνουμε το περιβάλλον πίνοντας εμφιαλωμένο νερό;

H συσκευασία και η διάθεσή του απαιτούν τεράστιες ποσότητες πετρελαίου, ανήκει στα πιο επιβαρυντικά για τον πλανήτη απόβλητα, μιας και η αποσύνθεσή του διαρκεί περίπου 500 χρόνια, ενώ κοστίζει στον καταναλωτή όσο και η αμόλυβδη βενζίνη. Kι όμως, το εμφιαλωμένο νερό κερδίζει συνεχώς όλο και περισσότερους πιστούς, ακόμα και σε περιοχές όπου το νεράκι της βρύσης δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από το επώνυμο ξαδελφάκι του στο πλαστικό μπουκάλι.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου Πολιτικής για τη Γη (Earth Policy Institute), η παγκόσμια κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού έφθασε το 2004 τα 154 δισεκατομμύρια λίτρα από 90 δισ. που ήταν το 1999, σημειώνοντας αύξηση 57%.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η παρασκευή πλαστικών μπουκαλιών για την κάλυψη της ζήτησης μόνον των Αμερικανών για εμφιαλωμένο νερό απαιτεί πάνω από 1,5 εκατ. βαρέλια πετρελαίου το χρόνο, το οποίο θα έφθανε για να κινηθούν 100.000 αυτοκίνητα για ένα χρόνο. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η εμφιάλωση νερού απαιτεί 2,7 εκατ. τόνους πλαστικού.

Ακόμα πιο επιβαρυντική για το περιβάλλον, ωστόσο, είναι η απόρριψη των χρησιμοποιημένων πλαστικών φιαλών, ελάχιστες από τις οποίες οδηγούνται στην ανακύκλωση. H Ελλάδα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις χώρες με το χαμηλότερο ποσοστό ανακύκλωσης πλαστικού . Μόνον 1%. «Εάν βάλουμε τα πλαστικά μπουκάλια που καταναλώνουμε στην Eλλάδα όρθια το ένα δίπλα στο άλλο, θα καλύψουμε πάνω από τέσσερις φορές την ακτογραμμή της χώρας μας (16.000 χλμ.) και πάνω από μιάμιση φορά την ακτογραμμή όλης της Mεσογείου (45.000 χλμ.)», τονίζει χαρακτηριστικά στην «K» ο πρόεδρος της Oικολογικής Eταιρείας Aνακύκλωσης κ. Φίλιππος Kυρκίτσος.

Εμφιαλωμένο νερό = Κοστίζει στον καταναλωτή περισσότερο από το τρεχούμενο και βλάπτει σοβαρά το περιβάλλον .
Κι όμως το 40% είναι από τη βρύση!

Είναι τουλάχιστον το εμφιαλωμένο νερό πιο υγιεινό από το νερό της βρύσης;
Τι λέτε;
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ναι, δεδομένου ότι 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό.
Όμως σύμφωνα ωστόσο με το Ινστιτούτο Πολιτικής για τη Γη, το 40% του εμφιαλωμένου νερού δεν είναι τίποτε άλλο από νερό της βρύσης! (Τραγικό;) Πολύ συχνά, η μόνη διαφορά με το τρεχούμενο νερό είναι η προσθήκη μεταλλικών αλάτων, τα οποία δεν έχουν αξιοσημείωτα οφέλη για την υγεία (σε μεγάλες ποσότητες είναι μάλλον επιβλαβή). Ας μην πάμε όμως μακριά. Σε ελέγχους που διενεργήθηκαν από τον EΦET την περίοδο 2003-2004 σε σύνολο 542 δειγμάτων από 25 εταιρείες, ο μικροβιολογικός έλεγχος έβγαλε ακατάλληλο το 2% των δειγμάτων, ενώ ο χημικός έλεγχος «έκοψε» το 3% των δειγμάτων.