Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012

To Χωριό της Mαφίας !!

Ένα χωριό βουτηγμένο στην σιωπή… Ένα χωριό που ήξερε, άκουγε, έβλεπε, γυρνούσε αλλού το βλέμμα από φόβο και τελικά σώπαινε. Και όλοι από τ' άλλα «χωριά» αναρωτιούνται «Μα Κανένας δεν βρέθηκε να πει κάτι;». Ελληνική υποκρισία. Λες και στα χωριά τους δεν υπάρχει κάτι ανάλογο. Λες και αυτοί δεν σωπαίνουν...

Χάθηκαν ζωές, έφυγαν ψυχές τρομαγμένες, καταρρακωμένες. Επιχειρηματίες του χωριού, «φίλοι μας», «γνωστοί μας» που από την καταξίωση φτάσανε σε μια «βραδιά» στον πάτο. Λάθος επιλογές θα μου πείτε. Πώς μπορείς όμως να κρίνεις τον άλλον για τη λάθος του επιλογή χωρίς να ξέρεις τι τον οδήγησε σε αυτή τη λύση; Πώς;

Μια μικρογραφία του χωριού μπλεγμένη στα γρανάζια «κλεφτοκοτάδων». Τοκογλυφία, προστασία σε επιχειρήσεις, διευκολύνσεις παντός τύπου με μπλεγμένους «επιχειρηματίες», «μαυρογιαλούρους», κόμματα, εφοριακούς, αστυνομικούς, γιατρούς, τραπεζικούς, δικηγόρους, μπράβους και δημοσιογράφους. Γέμισε η πλατεία με λίστες και ονόματα.

Ναι, κάποιοι ήξεραν πολλά εδώ και πολύ καιρό αλλά ποιος να μιλήσει και πού να το πει; Στην αστυνομία; Στα ΜΜΕ; Στην εφορία; Στους πολιτικούς; Στη δικαιοσύνη; Πού; Ποιος θα διακινδύνευε την προσωπική του ζωή, την ίδια του την οικογένεια του, για να μιλήσει σε ένα σύστημα τελείως αναξιόπιστο; Ποιος θα μιλούσε σε ένα κράτος που είναι το ίδιο μπλεγμένο στα γρανάζια των «κλεφτοκοτάδων»;

Μόνον ένας… Μόνο αυτός που δεν φοβάται το θάνατο… Μόνον αυτός που δεν έχει τίποτα να χάσει πέρα από την ζωή του… Όμως ως εδώ…

Επιτέλους, η ανεπάρκεια της πολιτείας και των δημόσιων αρχών οι οποίες δεν μπορούν να εποπτεύσουν ούτε του «οίκου ανοχής» τους, δεν μπορούν να χρεώνουν στους κατοίκους του χωριού μας τη σιωπή.

Γιατί η σιωπή έχει γίνει κραυγή εδώ και πολύ καιρό, απλά οι ωτοασπίδες δεν τους αφήνουν να την ακούσουν. Φωνάζει δυνατά.

Ακούει κανείς;

«Δικαιοσύνη, δικαιοσύνη, δικαιοσύνη… Σε όλους και σε όλα!»

Ακούει κανείς;

«Δικαιοσύνη , δικαιοσύνη, δικαιοσύνη.. Από τα κεφάλια προς τα πόδια!»

Μας ακούει κανείς; Σιωπή…

ΥΓ.To Κείμενο έχει δημοσιευθεί και στην parallaxi. Η εικόνα είναι από το http://thess.gr/blog/2223

Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012

Μαύρα Μεσάνυχτα….

Αφιερωμένο εξαιρετικά….
Η νύχτα θέλει περπάτημα στα δύσκολα κράτημα
Πρέπει να ξέρεις να σηκώνεις ανάστημα
Για παιχνίδια θανάσιμα βρίσκει πάτημα
Και το πάθημα πάντα πρέπει να γίνεται μάθημα

Είναι αλήθεια πως απ' το μηδέν φτάνεις στην κορυφή
Η νύχτα όμως ποτέ δεν είναι αξιοκρατική
Έχει ψάρια μεγάλα μεγαλύτερα από σένα
Δεν υπάρχει αυτό που λέμε περασμένα ξεχασμένα

Δεν υπάρχει συγνώμη όταν έχουν φώτα οι δρόμοι
Κι όποιος δεν σε πάει δύσκολα αλλάζει γνώμη
Έχει κανόνες για να παίξεις παίζεις πάντα μ' αυτούς
Κοίτα να μη μιλάς ποτέ αλλά πάντα να ακούς

*απόσπασμα από το άσμα Μαύρα Μεσάνυχτα της Μαρίας Ιακωβίδου της ομώνυμης σειράς του Mega

ΥΓ…Όποιος το ξανά διαβάσει και το προσέξει λίγο περισσότερο θα καταλάβει πολλά πράγματα για το αθώο κύκλωμα της Θεσσαλονίκης για το οποίο όλοι εμείς είχαμε Μαύρα Μεσάνυχτα…

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

Ανασκόπηση του 2011 για την Θεσσαλονίκη

«Καθώς λοιπόν κάθομαι και σκέφτομαι για την χρονιά που φεύγει άλλοτε πικραίνομαι για ευκαιρίες που χάθηκαν και άλλοτε χαίρομαι για προϋποθέσεις που δημιουργήθηκαν για ένα καλύτερο μέλλον...».

Το 2011 ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη χρόνια για όλους μας .Και αφού λεφτά δεν υπήρχαν , και η εποχή του ΔΝΤ δεν απέφερε τίποτα πέρα από μέτρα λιτότητας ήταν πιο λογικό από ποτέ, οι υποσχέσεις , τα έργα και οι εξαγγελίες να κινηθούν σε πολύ ρηχά επίπεδα.Για να δούμε όμως τι είδαμε και τι δεν είδαμε μέσα στο 2011?


Δημοτικά έργα

Τελικά η προίκα των 52εκ. υπεξαίρεσης του δημόσιου χρήματος από τα φαντάσματα που τριγυρνούσαν στο παλιό δημαρχείο και στοίχειωσαν τα ταμεία του δεν άφησε σε κανέναν μας πολλές προσδοκίες για το μέλλον …Λεφτά υπήρχαν και πέρασαν αλλά κάποιοι φρόντισαν να τα «εξαφανίσουν» και έτσι μείναμε ταπί…

Το 2011 υπήρξε ένας διαφορετικός, λίγο πιο αισιόδοξος «Δημαρχιακός» αέρας αλλά τα αποτελέσματα πολλές φορές ήταν απογοητευτικά και έριξαν τις προσδοκίες των δημοτών…Η ανεργία χαρακτηρίστηκε ανίατη ασθένεια για την πόλη μας με ποσοστά πάνω από 25 % , τα σκουπίδια έπνιγαν κάθε τόσο τους δρόμους με την μυρωδιά τους να σε ταξιδεύει σε άλλη γη και άλλα μέρη και το παράνομο διπλό-τριπλό παρκάρισμα την μετέτρεψαν τελικά σε μια απέραντη «χωματερή αυτοκινήτων» … Δυστυχώς δε κατάφερε η νέα δημοτική αρχή να λύσει τα απλά καθημερινά προβλήματα των πολιτών της και αυτό είναι ένα ζήτημα.. Παρόλα αυτά υπήρχαν και πολλά θετικά δείγματα γραφής για το 2011… Τα παγκάκια στην τσιμισκή, οι πεζοδρομήσεις σε πολλές οδούς με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Αγία Σοφίας, το Whats up park, ήταν πολύ θετικές και ανέξοδες παρεμβάσεις που όμως στερούνταν αισθητικής και είχαν διφορούμενα αποτελέσματα…Φυσικά δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι τέτοιες παρεμβάσεις φάνταζαν στο παρελθόν εξωπραγματικές…

Ο δήμος Θεσσαλονίκης το 2011 παρουσιάστηκε πιο εξωστρεφής από πότε και έδωσε μεγάλη έμφαση στην αύξηση του τουρισμού …Ο τουρισμός της κρουαζιέρας έχει πάρει την ανοδική του πορεία εξαιτίας των προσπαθειών όλων των φορέων της πόλης ενώ η rayanair εγκαταστάθηκε στο αεροδρόμιο Μακεδονίας και οι πτήσεις παρουσιάζουν μεγάλη πληρότητα.. Ο τουρισμός ξανά γεννιέται από τις στάχτες του…

Μέσα μαζικής μεταφοράς

Ο "Κωστίκας" και ο "Γιωρίκας" είναι πλέον δυο καταξιωμένες χελώνες στην καρδιά των θεσσαλονικέων που προσπαθούν να τρυπήσουν την πόλη μας και να μας αποδείξουν ότι οποιοσδήποτε σχεδιασμός σε αυτή την χώρα είναι για την τουαλέτα… Τι να πεις για ένα έργο που θα έπρεπε να ολοκληρωθεί μέσα στο έτος που διανύουμε (2012) και τώρα μιλάμε για το 2016 και βλέπουμε …Μετά την επιτυχημένη πρώτη ταινία «Η τρύπα του Κούβελα» που είχε σπάσει όλα τα ταμεία ήρθε η σειρά του «Κωστικά και του Γιωρίκα» για να μας αποδείξουν ότι μπορεί σε ένα σίκουελ το δεύτερο να είναι καλύτερο από το πρώτο..

Ακόμα ένα μεγάλο έργο αυτό της επέκτασης του αεροδρομίου συνεχίζεται με τους ίδιους ρυθμούς που προχωράει το μετρό…Η ταχύτητα πλέον έχει σταθεροποιηθεί στην ακινησία…Οι φωνές για ένα καινούργιο αεροδρόμιο δυτικά πλέον ανήκουν στα φαντάσματα του παρελθόντος που θα εμφανιστούν όταν ολοκληρωθεί το έργο για να μας αποδείξουν τι μεγάλη «βλακεία» κουβαλάμε που δεν τα ακούγαμε τόσα χρόνια …Καταλαβαίνετε πως όταν ολοκληρωθεί η επέκταση του αεροδρομίου τότε θα αποφασίσουμε να αλλάξουμε τοποθεσία στο αεροδρόμιο μας και να το πάμε δυτικά…

Εξαγγελίες όπως η ζεύξη Αγγελοχωρίου με Καλοχώρι, η υποθαλάσσια ΙΙ και η δημιουργία της εξωτερικής περιφερειακής χαρακτηρίζονται σαν σενάρια επιστημονική φαντασίας και δεν πρόκειται να γίνουν πριν το 2030.

Η θαλάσσια συγκοινωνία λένε ότι θα πάρει σάρκα και οστά λίαν συντόμως αλλά εμείς αν δεν δούμε πλοίο δεν πιστεύουμε τίποτα.. Μέχρι στιγμής πάντως έχουμε δει μακέτες.

Τέλος η Εσωτερική Περιφερειακή παρέμεινε στα ίδια… Λένε ότι μέσα στο 2012 θα βελτιωθεί ο άξονας από το Παπαγεωργίου μέχρι και την Λαχαναγορά με μικρές παρεμβάσεις αλλά κρατάμε τρύπιο μικρό καλάθι…

Περιβάλλον

Ο τομέας που η Θεσσαλονίκη υστερεί περισσότερο είναι ο τομέας του περιβάλλοντος και δυστυχώς άλλη μια χρονιά έφυγε χωρίς να γίνει τίποτα ουσιαστικό για να αλλάξει η διαμορφωμένη κατάσταση προς το καλύτερο.

Για ακόμα μια χρονιά τα Στρατόπεδα έμειναν ανεκμετάλλευτα ΧΩΡΙΣ κανένα ίχνος ελπίδας.. Ο καθένας θέλει να τα αξιοποιήσει όπως να 'ναι ανάλογα με τις ανάγκες του χωρίς να υπάρχει ούτε καν κάποιος υποτυπώδης Υπερτοπικός σχεδιασμός ... Εκτός φυσικά από την έλλειψη σχεδιασμού φέτος υπάρχει και η παντελής έλλειψη χρημάτων οπότε καταλαβαίνετε….

Το θετικό είναι ότι φέτος φυτεύτηκαν 4000 δένδρα στην πόλη, κατεδαφίστηκαν τα αυθαίρετα κτίσματα στα κάστρα για να προχωρήσει η ανάπλαση ζώνης πρασίνου, και τέλος ξεκίνησε η ανάπλαση του παραλιακού μετώπου από το Βασιλικό Θέατρο μέχρι τον όμιλο.


Η Μετεγκατάσταση της ΔΕΘ από το κέντρο της πόλης και η δημιουργία ενός μητροπολιτικού πάρκου στην θέση αυτής, παρέμεινε εξαγγελία καθώς πλέον υπάρχουν σθεναρές αντιδράσεις τόσο από το Δήμο όσο και από άλλους φορείς… Άλλωστε λεφτά δεν υπάρχουν..

Ο Θερμαϊκός κόλπος είναι επτάψυχος και δεν πεθαίνει.. Είναι να απορεί πραγματικά κανείς με τις αντοχές αυτού του κόλπου…. Φέτος όμως βρέθηκε ο Super ήρωας του κόλπου, ένα ρομπότ-ελικόπτερο, με μοναδική αποστολή του να σώσει τον Θερμαϊκο κόλπο.


Φυσικά για ακόμα μια χρονιά ανακηρυχτήκαμε Πρωταθλητές στα Αιωρούμενα σωματίδια στο κέντρο της πόλης με ποσοστά που ξεπερνούσαν πολλές μέρες και τα 250% από το επιτρεπόμενο όριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.. Άμα γίνεις πρωταθλητής αποκτάς βαριά φανέλα… Στο φαινόμενο αυτό προστέθηκε η μυρωδιά και τα σωματίδια από καμένο ξύλου αφού πολλά νοικοκυριά έχουν προβλήματα επιβίωσης και θέρμανσης μέσα στο κέντρο…

Τέλος το μεγαλύτερο πρόβλημα της Θεσσαλονίκης και για φέτος ήταν τα σκουπίδια με εμφανή τα αποτελέσματα στους δρόμους- χωματερές της πόλης ανά τακτά χρονικά διαστήματα..


Εικόνες

Κλειστά μαγαζιά σε όλες τις μεγάλες εμπορικές οδούς της πόλης ,ταμπέλες ενοικιάζεται και πωλείται, το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου ανάμεσα στα μπάζα της παλιάς παραλίας , η επιτυχημένη Biennale και το ξενοδοχείο άριστον, το 52 φεστιβάλ κινηματογράφου, η ήπια ανάπλαση της πρώτης προβλήτας του λιμανιού και το άνοιγμα της στους κατοίκους της πόλης, η εξωτερική μεταμόρφωση 7 κτηρίων μέσω της biennale, το Λιμάνι Αλλιώς αλλά και τα Χριστούγεννα αλλιώς, Το ποδήλατο στους δρόμους της πόλης, το κλείσιμο της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης και άλλων θεατρικών ομάδων , οι άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια, οι ζητιάνοι στα φανάρια και όχι μόνο, οι άστεγοι που αυξήθηκαν, οι απέραντες πιάτσες ταξί , οι ουρές στα συσσίτια , το «κύμα» εθελοντών σε διάφορες ομάδες και η ζωντάνια που αποπνέει ,το Χριστουγεννιάτικο δέντρο να βυθίζετε και τέλος η ανακήρυξη της πόλης μας σας Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα το 2014....

Το γεγονός

Η ανακήρυξη της Θεσσαλονίκης σαν Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα το 2014 είναι ένας τίτλος που ήρθε στην πόλη μας μετά από πολλά πολλά χρόνια με την ενεργή συμμετοχή πολλών νέων εθελοντών.. Η πρόκληση και ο στόχος για μια Θεσσαλονίκη πραγματική πρωτεύουσα νέων είναι πλέον στα χέρια μας και δεν πρέπει να χαθεί...

Εύχομαι επιτέλους η επετειακή νέα χρόνια (συμπληρώνουμε τα 100 χρόνια απελευθέρωσης της πόλης μας) να σημάνει ένα νέο ξεκίνημα για την Θεσσαλονίκη μας .. Δεν περιμένω πολλά αλλά ελπίζω…Ελπίζω ότι ήρθε η ώρα μέσα σε αυτούς τους δυσάρεστους και στενάχωρούς καιρούς που ζούμε η Θεσσαλονίκη να βρει τον χαμένο της εαυτό και την ταυτότητα της… Ίσως ήρθε η ώρα να δείξει την κανονική της διάσταση που κρύβει καλά τόσα χρόνια χωρίς φανφάρες και κυριλέ υπερβολές…..Ήρθε η ώρα για δράση…

Καλή χρονιά φίλοι μου!!

iLoveThessaloniki

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011

Tα Χριστούγεννα μας αλλιώς

Καλημέρα σε όλους,

Το Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 6 το απόγευμα, η parallaxi κάνει στην Αποθήκη Δ μία προσπάθεια να γίνουν τα Χριστούγεννα των συνανθρώπων μας αλλιώς...

Με την βοήθεια όλων σας συγκεντρώνουμε τρόφιμα, φάρμακα, παιχνίδια, παιδικά βιβλία και άλλα είδη πρώτης ανάγκης και βοηθάμε τους Γιατρούς του Κόσμου, την Άρσις και το δημοτικό βρεφοκομείο Άγιος Στυλιανός ενώ παράλληλα η Αποθήκη αλλάζει όψη με χριστουγεννιάτικη διακόσμηση και γεμίζει με γιορτινούς ήχους και πολλές άλλες δραστηριότητες.

Σε μια πολύ δύσκολη χρονιά για όλους μας δεν πρέπει να μείνουμε αμέτοχοι στις βασικές ανάγκες κάποιων συνανθρώπων μας.. Υπάρχουν ιδρύματα που χρειάζονται περισσότερο από πότε, την βοήθεια μας προκείμενου και αυτά με την σειρά τους να βοηθήσουν τους ανθρώπους που έχουν πραγματική ανάγκη... Μην μείνετε αμέτοχοι... Μην πείτε δεν βαριέσαι.. Προσπαθήστε να συμμετέχετε ο καθένας με τον τρόπο του ,με τις δυνάμεις του σε αυτήν την προσπάθεια...Ο καθένας μας μπορεί και πρέπει να βοηθήσει...

Γι αυτό το λόγο σας παρακαλώ διαδώστε την προσπάθεια στο φιλικό σας περιβάλλον, στον εργασιακό σας χώρο, στην οικογένεια σας... Μαζέψτε ότι μπορείτε είτε μεμονωμένα είτε σαν εταιρία και ελάτε και εσείς να συμβάλλετε σε αυτήν την προσπάθεια μας..

Και η παραμικρή συνεισφορά είναι πολύτιμη. Σημασία δεν έχει η ποσότητα .. Σημασία έχει η συμμέτοχη... Γιατί ο κόσμος δεν αλλάζει μόνος του.. Ο κόσμος αλλάζει μόνον αν αλλάξουμε εμείς...

Παρακαλώ προωθήστε το μήνυμα αυτό σε όποιον μπορείτε , αλλά μην μείνετε μόνο εκεί... Αξίζει να ενεργήσετε ,να πάτε μια φορά στο σουπερ μάρκετ για τους "άλλους" γιατί αυτοί οι άλλοι είναι οι δικοί μας συνάνθρωποι...

Με εκτίμηση,

ilovethessaloniki

**Μπορείτε να δείτε αναλυτικά τι περιλαμβάνει η εκδήλωση εδώ

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011

Ένα ταξίδι στο κέντρο της πόλης

Γράφει η entropia

Είναι βράδυ Κυριακής και βρισκόμαστε σ'ένα σκοτεινό στενό δρόμο του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Εντοπίζουμε το ελάχιστα φωτισμένο θέατρο με τη μικρή πόρτα και κατεβαίνοντας τη σκάλα προς το υπόγειο, μια γνώριμη αλλά ξεχασμένη μυρωδιά μας τυλίγει. Μυρίζει παλιό ξύλο ή αλλιώς, όπως θα έλεγε κάποιος θεατρόφιλος, "μυρίζει σανίδι".
Πόση ώρα μπορεί να σου κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον ένας ηθοποιός μόνος στη σκηνή χωρίς την παραμικρή βοήθεια σκηνικών ή εφέ, όταν μάλιστα χρησιμοποιεί μια γλώσσα τόσο "δύστροπη" όσο αυτή του Βιζυηνού; Μία ώρα και δέκα λεπτά τουλάχιστον. Καθ'όλη τη διάρκεια της παράστασης δεν ακούστηκε ούτε λέξη από το ακροατήριο, ένιωθες ότι είχαν μείνει όλοι ακίνητοι, σα μαγεμένοι από αυτό που γινόταν μπροστά τους. Ακόμη και μετά το τέλος της παράστασης ακολούθησε μικρή σιωπή πριν ξεσπάσει το ενθουσιώδες χειροκρότημα.
Σιωπή, γιατί δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν το ταλέντο του νεαρού ηθοποιού Γιώργου Νικόπουλου και τη σκηνοθετική αρτιότητα του Δήμου Αβδελιώδη. Ο ηθοποιός, παρ'ότι ερμηνεύει σε μια γλώσσα που ο ίδιος δεν έχει γνωρίσει, δεν κάνει το παραμικρό λάθος και ο λόγος του ρέει με τέτοια άνεση που θα νόμιζε κανείς ότι αυτά που περιγράφει τα έχει βιώσει στην πραγματικότητα. Φωνάζει, τραγουδάει, σωπαίνει, όλα με την ίδια ένταση και πάθος.
Και για όσους φοβούνται τη δύσκολη γλώσσα του συγγραφέα και το "βάρος" της παράστασης, η ευχάριστη έκπληξη είναι ότι κυλάει αβίαστα σαν τη διήγηση ενός παραμυθιού, με πολλή δόση χιούμορ και φαντασίας.
Η συνέχεια.. επί σκηνής.



«ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ» στο Θέατρο Όρα.

Υ.Γ. Οι παραστάσεις, λόγω μεγάλης ανταπόκρισης του κοινού, πήραν παράταση μέχρι τέλος Δεκεμβρίου. Κάντε κράτηση στα τηλ. 2310-232799,6986803477.
Είσοδος για ανέργους: 5 ευρώ

Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011

Απαξιώνοντας τα πλεονεκτήματά σου

Την Κυριακή περπατώντας στο ολοκληρωμένο κομμάτι της παραλίας, κοντά στο Μέγαρο Μουσικής, ένιωθα ότι περπατώ δίπλα σε καυστήρα. Η μυρωδιά του πετρελαίου ήταν φοβερά έντονη και σίγουρα πολύ πιο δυσάρεστη από ένα σκουπίδι που επιπλέει. Τις δικαιολογίες τις ξέρω, αλλά τις έχω βαρεθεί. Έλλειψη κονδυλίων, πολλοί εμπλεκόμενοι κλπ. Επίσης είμαι πρόθυμος να δεχτώ ότι η ποιότητα των νερών έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια και η ρύπανση σε γενικές γραμμές έχει υποχωρήσει. Αυτό που δε μπορώ να δεχτώ είναι ότι σε μια περίοδο που η πόλη προσπαθεί να υιοθετήσει ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης (τουρισμός, πολιτισμός), να υποβαθμίζει το σημαντικότερο φυσικό πλεονέκτημα που έχει στη διάθεσή της για να πετύχει αυτό το στόχο. Ο Θερμαϊκός θα έπρεπε να είναι το στολίδι της πόλης.
Δίπλα στη θάλασσα θα περπατήσει σίγουρα ο κάθε τουρίστας που θα επισκεφθεί την πόλη, ο επισκέπτης των τόσων εκδηλώσεων στο λιμάνι, ο οποιοσδήποτε περπατήσει στην Αριστοτέλους, στο Λευκό Πύργο. Το μόνο σίγουρο για κάποιον που θα επισκεφθεί την πόλη, είναι ότι θα περπατήσει στην παραλία. Θυμάμαι όταν ζούσα στην Αθήνα, κάθε φορά που υποστήριζα ότι η Θεσσαλονίκη έχει τη θάλασσα που μπορείς να καταφύγεις για μια βόλτα, το αντεπιχείρημα ήταν "Ναι αλλά βρωμάει". Είναι βλακώδες να γίνεται τόση προσπάθεια για αύξηση του τουρισμού και αυτή να ακυρώνεται επειδή μπορεί για παράδειγμα μια μέρα που θα έχει δέσει ένα κρουαζιερόπολοιο η θάλασσα να μυρίζει.

Οι ειδήσεις από το Thestival

Νεκρά πουλιά στο Θερμαϊκό


Το πετρέλαιο στο Θερμαϊκό σκότωσε 13 μαυροβουτηχτάρια!

Θαλασσοπούλια με το φτέρωμά τους λερωμένο από πετρέλαιο βγήκαν μπροστά στον Όμιλο Θεσσαλονίκης. Ο Όμιλος Φίλων Θαλάσσης ειδοποίησε τη μη κερδοσκοπική οργάνωση "Δράση για την Άγρια Ζωή", οι οποίοι...μετέβηκαν στο σημείο προκειμένου να περισυλλέξουν τα άτυχα πουλιά.

Πρόκειται για 13 Μαυροβουτηχτάρια, των οποίων το φτέρωμα είχε καταστραφεί από πετρελαιοειδή και σε κατάσταση υποθερμίας αναζήτησαν καταφύγιο στη στεριά. Η οργάνωση μετέφερε τα πουλιά προκειμένου να τους παρασχεθούν όλες οι απαραίτητες για τη διάσωσή τους ενέργειες.


Δυστυχώς όμως παρ΄όλες τις προσπάθειες κανένα από αυτά δεν τα κατάφεραν καθώς πέρα όλων των άλλων είχαν καταπιεί και μεγάλη ποσότητα πετρελαίου.

Από το Σεπτέμβριο έχει να καθαριστεί ο Θερμαϊκός

Τραγική είναι η κατάσταση στο Θερμαϊκό κόλπο. Από τις 9 του προηγούμενου Σεπτεμβρίου τα απορρυπαντικά σκάφη έπαψαν να βγαίνουν για να καθαρίσουν, ενώ περιστατικά ρύπανσης επιβαρύνουν...

συνεχώς τον κόλπο. Στο τελευταίο περιστατικό ρύπανσης, δεκατρία θαλασσοπούλια πνίγηκαν στο πετρέλαιο. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των μελών του σωματείου «Δράση για την άγρια ζωή» να τα σώσουν, ήταν αργά.

Μέχρι σήμερα δεν έχει προσδιοριστεί η πηγή από την οποία διέρρευσαν τα πετρελαιοειδή, ούτε καν η σύστασή τους. Ελλείψει ενημέρωσης από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης, το μοναδικό καταγεγραμμένο επεισόδιο ρύπανσης στο Θερμαϊκό είναι στις 30 Νοεμβρίου 2011.

Τα απορρυπαντικά σκάφη έπαψαν να καθαρίζουν τον κόλπο λόγω έλλειψης χρημάτων. Δεν έχει προκηρυχτεί ακόμη διαγωνισμός για τη συνέχιση των τακτικών και έκτακτων καθαρισμών του κόλπου από τις ιδιωτικές εταιρίες. Η σύμβαση με το μέχρι πρότινος ανάδοχο έληξε και δεν ανανεώθηκε. «Οι προδιαγραφές για το διαγωνισμό είναι έτοιμες και περιλαμβάνουν και τον καθαρισμό από πετρελαιοειδή. Δυνατότητα επέμβασης σε τέτοια περιστατικά υπάρχει και υπάρχουν και οι εταιρίες με την τεχνογνωσία. Ομως από τον προηγούμενο Σεπτέμβριο έχει λήξει η σύμβαση και δεν υπάρχει καθαρισμός. Εμείς είμαστε έτοιμοι για το διαγωνισμό, εφόσον υπάρξουν οι πιστώσεις» αναφέρει στον Αγγελιοφόρο η προϊσταμένη της διεύθυνσης Προστασίας και Ανάπτυξης του Θερμαϊκού Κόλπου, Νικολέττα Τσικώτη

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011

Ένα καφενείο (καπνιστών) είμαστε





Ο φασισμός των καπνιστών πέρασε για ακόμη μια φορά. Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι αναγκάζονται οι μη καπνιστές, οι οποίοι δεν ενοχλούν κανέναν, να περιορίζονται σε συγκεκριμένα ελάχιστα μέρη εφόσον δεν αντέχουν το ντουμάνι.

Επειδή όμως μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν και οι καταστηματάρχες για την απόσυρση του μέτρου, ίσως θα έπρεπε να σταματήσουν να βγαίνουν για ένα διάστημα οι μη καπνίζοντες να δούμε αν θα συνεχίσουν να αντιδρούν στην απαγόρευση του καπνίσματος.