Το συνημμένο πρόγραμμα της εκδήλωσης τα είχε όλα: ενδιαφέρουσες ομιλίες, συναυλιούλες, προβολές ταινιών, εκθέσεις...
Αποφασίσαμε να πάμε...
Οι ευχάριστες εκπλήξεις ξεκίνησαν με την άφιξη μας: είχε τόσο πολύ κόσμο που το μεγάλο πάρκινγκ του μουσείου αποδείχθηκε πολύ περιορισμένο για να χωρέσει τους επισκέπτες.
Συμπέρασμα πρώτο: ο πρωταρχικός στόχος της εκδήλωσης (να προσελκύσει το κοινό της πόλης στα μουσεία της και να δημιουργήσει γεγονότα που αλλάζουν τα στερεότυπα που υπάρχουν για αυτά) επιτεύχθηκε 100% μιας και όπως αποδείχθηκε οι Θεσσαλονίκείς ψάχνουν εκδηλώσεις σαν κι αυτές και όταν τους προσφέρονται συμμετέχουν.

Παρακολουθήσαμε δέκα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες, εξάλεπτες (χρονομετρημένες παρακαλώ) παρουσιάσεις. Θέματα όπως "η επαναχρησιμοποίηση λογισμικού", "η δημιουργικότητα στην εργασία", "η σημασία του λιμανιού για την βιώσιμη ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης", "η μετατροπή της πόλης σε Salonica-Valey" παρουσιάστηκαν με έναν μεστό, περιεκτικό αλλά συνάμα ευχάριστα ανάλαφρο τρόπο, χωρίς παπαρολογίες (sorry για την έκφραση, μπορείτε να προτείνετε κάποια καλύτερη;) και λόγια εντυπωσιασμού.
Ούτε που πήραμε χαμπάρι για πότε πέρασε μια ώρα.
Βγήκαμε από την αίθουσα με μια αίσθηση αισιοδοξίας: υπάρχουν μυαλά που μέσα σε αυτό το μίζερο περιβάλλον (ο ένας δείχνει τον άλλον και όλοι μαζί βουλιάζουμε) δουλεύουν σε άλλες συχνότητες ;-) Μπείτε στο http://opencoffee.gr/ και θα δείτε...
Στο διάλειμμα βγήκαμε για δέκα λεπτά από το αμφιθέατρο για να πάρουμε αέρα και να μπούμε στον επόμενο κύκλο ομιλιών. Αμ δε... Κάθε 30 μέτρα βρίσκαμε και κάποιον γνωστό είτε από την ένωση για τα δικαιώματα των πεζών (http://www.enosipezon.gr/) είτε από τους πάνθηρες των δρόμων (http://www.streetpanthers.gr/) είτε από τη σφήνα (http://sfina.org/) είτε από τα παιδιά εν δράση (http://www.kidsinaction.gr/) είτε από το bikerespect (http://www.bikerespect.gr/).
Συμπέρασμα δεύτερο: αυτοί που ενδιαφερόμαστε για παρόμοιες δράσεις είμαστε "πολλοί αλλά σκόρπιοι". Με τέτοιες αφορμές μαζευόμαστε και τα λέμε και από την προσωπική επαφή πάντοτε προκύπτει κάτι καλό.
Και ενώ συζητούσαμε επ' αυτού σκάει μύτη ένα σύνολο μετακινούμενων κρουστών που ξεσήκωσε όλο το ΝΟΗΣΙΣ. Που να μπεις να παρακολουθήσεις ομιλίες. Καθίσαμε για λίγο ακόμη και αναχωρήσαμε (δεν μείναμε για τις υπόλοιπες συναυλίες) γιατί η μικρή έπρεπε να κάνει νάνι...
Συμπέρασμα τρίτο - απορία: αν μπορεί ένα free-press περιοδικό (http://www.parallaximag.gr/) να διοργανώσει μία ΤΕΤΟΙΑ εκδήλωση βασιζόμενο μόνο σε εθελοντές και χορηγίες τότε ένας θεσμός όπως ο Δήμος Θεσσαλονίκης με τόσους πόρους στη διάθεση του (αμειβόμενους εργαζόμενους, εγκαταστάσεις, τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σταθμό, κονδύλια, κλπ) γιατί να μη μπορεί να κάνει ακόμη καλύτερες;
Μπουτάρη και Πασχαλίδου να το στοίχημα σας...
Ούτε που πήραμε χαμπάρι για πότε πέρασε μια ώρα.

Στο διάλειμμα βγήκαμε για δέκα λεπτά από το αμφιθέατρο για να πάρουμε αέρα και να μπούμε στον επόμενο κύκλο ομιλιών. Αμ δε... Κάθε 30 μέτρα βρίσκαμε και κάποιον γνωστό είτε από την ένωση για τα δικαιώματα των πεζών (http://www.enosipezon.gr/) είτε από τους πάνθηρες των δρόμων (http://www.streetpanthers.gr/) είτε από τη σφήνα (http://sfina.org/) είτε από τα παιδιά εν δράση (http://www.kidsinaction.gr/) είτε από το bikerespect (http://www.bikerespect.gr/).

Και ενώ συζητούσαμε επ' αυτού σκάει μύτη ένα σύνολο μετακινούμενων κρουστών που ξεσήκωσε όλο το ΝΟΗΣΙΣ. Που να μπεις να παρακολουθήσεις ομιλίες. Καθίσαμε για λίγο ακόμη και αναχωρήσαμε (δεν μείναμε για τις υπόλοιπες συναυλίες) γιατί η μικρή έπρεπε να κάνει νάνι...
Συμπέρασμα τρίτο - απορία: αν μπορεί ένα free-press περιοδικό (http://www.parallaximag.gr/) να διοργανώσει μία ΤΕΤΟΙΑ εκδήλωση βασιζόμενο μόνο σε εθελοντές και χορηγίες τότε ένας θεσμός όπως ο Δήμος Θεσσαλονίκης με τόσους πόρους στη διάθεση του (αμειβόμενους εργαζόμενους, εγκαταστάσεις, τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σταθμό, κονδύλια, κλπ) γιατί να μη μπορεί να κάνει ακόμη καλύτερες;
Μπουτάρη και Πασχαλίδου να το στοίχημα σας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
iLove σχόλια