Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο αυτόματος τηλεφωνητής..

Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο αυτόματος τηλεφωνητής.. Παρακαλώ αφήστε το μήνυμα σας μετά τον χαρακτηριστικό ήχο. Μπιπππππ

«Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία »…

Τουτ Τουτ Τουτ… Η κλήση σας προωθείτε…

Έχω φύγει από το σπίτι.. Είμαι στο δρόμο.. Περπατάω και βλέπω παντού εικόνες..Ένα «άρμα» που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει στο χώρο του Πολυτεχνείου…Χιλιάδες κόσμου διαδηλώνει ειρηνικά… Τάγματα κουκουλοφόρων και διμοιριών μετατρέπουν το κέντρο σε εμπόλεμη ζώνη… Φόβος στους δρόμους , κρυφτό, κυνηγητό με την αστυνομία, μολότοφ, φωτιές, πέτρες ,κλεφτοπόλεμος, προσαγωγές, ξύλο, χημικά, ατελείωτες κατευθυνόμενες συζητήσεις στα ΜΜΕ, πολεμικό κλίμα μεταξύ των πολιτικών παρατάξεων νεολαίας. Εικόνες από διαφορετικές εποχές που δυσκολεύεσαι να τις ξεχωρίσεις … Τόσα «κοινά» από τόσο διαφορετικές εποχές? Είναι δυνατόν ?

Προβληματισμός. Κατάντια.. Απορία ..Θυμός

Θυμός που την μέρα που σηματοδότησε την απαρχή της Δημοκρατίας έναντι της τρομοκρατίας τα τελευταία χρόνια την μετατρέψαμε να σηματοδοτεί τον ορισμό της νέας τάξης «τρομοκρατίας»…. Θυμός που ενώ το άσυλο κερδήθηκε από τους φοιτητές και τους πανεπιστημιακούς 38 χρόνια μετά χάθηκε από την ανικανότητα τους να το διαφυλάξουν… Θυμός που ένα ακόμα πείραμα απέτυχε δεσμεύοντας τις επόμενες γενιές και τα όνειρα τους ..

Μπαίνω στο σπίτι.. Τουτ … Έχετε ένα νέο μήνυμα στο τηλεφωνητή σας..

«Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία»..

Μήνυμα ? Ποιο Μήνυμα?

Δυστυχώς το μήνυμα αυτής της μέρας χάθηκε μέσα στα καπνογόνα, την βία, τους αποκλεισμούς, την καταστροφή δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας μετατρέποντας την γιορτή αυτή σε οργή, σε μια ανεπιθύμητη «ανούσια» μέρα... Ντρέπομαι που το γράφω αλλά πιο πολύ ντρέπομαι που τόσα χρόνια το ζω..

Στο βάθος του δωματίου μου ακούγεται αχνά το γνωστό ηχητικό ντοκουμέντο.. «Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων. Η χούντα θα πέσει από το λαό… Λαέ, κατέβα στο πεζοδρόμιο, έλα να μας συμπαρασταθείς, τη λευτεριά σου για να δεις…»

Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο αυτόματος τηλεφωνητής.. «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία »… 38 ολόκληρα χρόνια πέρασαν και σήμερα τα ίδια αιτήματα μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ…

Υ.Γ. Η μέρα του πολυτεχνείου θα ξανά βιώσει όταν ενωμένοι βρεθούν και διαδηλώσουν ειρηνικά στους δρόμους άνθρωποι από όλες τις γενιές ανεξάρτητα από τις διαφορές τους , τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και τα πιστεύω τους .. Μέχρι τότε καληνύχτα σας ….Αφήστε με μόνο να κοιμηθώ και να ονειρεύομαι εκείνη την μέρα…

2 σχόλια:

  1. Εξαιρετικό κείμενο. Ωστόσο, πολλές φορές πίσω από ανάλογα συναισθήματα κρύβονται ανειλικρινείς και προσχεδιασμένες στάσεις κατά της ίδιας της επετείου (και φυσικά δε μιλώ για σένα). Πολλοί, ωστόσο, είναι εκείνοι που αμφιβάλλουν για την αξία του εορτασμού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ πολύ...Δεν πιστεύω ότι υπάρχει νοήμων άνθρωπος που αμφιβάλλει για την αξία του εορτασμού της 17 Νοέμβρη...Προφανώς θα υπάρχουν παρα πολλές ενστάσεις με την μορφή που πήραν τα τελευταία χρόνια αυτοί οι "εορτασμοί" και μετατράπηκαν σε μάχες σώμα με σώμα...Για να δούμε και φέτος τι θα γίνει

    ΑπάντησηΔιαγραφή

iLove σχόλια